معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)

___________________________بهار ، دوباره می رود همان بهار ، همان قطار همان غریقِ بی قرار نوای زخم ساز من ، دوباره تا غروبِ عمر طنین تلخ انتظاربهار دوباره رفت و آه... تمام من عذاب شد ، حریم و سر پناه دل ، به لحظه ای خراب شد.نه دست پر حرارتینه دلخوشی ،نه آن صدای گرم پر حلاوتیدوباره باز ، دوباره باز .......چو شبنمی ز برگ گل فرو چکید ، پرنده ای معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

_________________________________

شاید که مرهمی ، بِگُذاری به قلب من
اما دلی که از تو شِکستَست ، می رَمَد

شاید که قطره ای ، بچکد از نگاه تو
اما همای شوقِ من از بام ، می پَرَد

شاید که لحظه ای ، بِفِشاری دو دست من
اما خرابه ی سرد دلم گرم ، می شود ؟

"شاید که اندکی ، بِنِشینم کنارِ تو
اما کسی که بار سفر بست ، می رود... "
___________________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

______________

پاییز چون در میرسد
برگ از درختان می فتد
برگ از درختت اوفتاد
اما پاییزان نبود...
_________
به مناسبت کوچ نابهنگام دوست عزیزی به دیار باقی

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

__________________________

وای از فرود تیغ نگاهت به قلب شب
کانجا که ماه ، بر بستر خورشید خفته بود

__________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

__________________________باد ، بر صورتِ من می کوبدسیلیِ سرخِ هجومِ رگباراشک از چشمِ ترم می افتدرخوتِ روز و شب و صد تکرار تن بی جان خود از فرط عذابمی کشم رویِ تنِ سستِ زمینباز هم شرح سکوتی باطلباز در خلوتِ من کرد کمین پشت یک کومه ی تاریک و نموربردم از وحشت طوفان به پناهچشمِ خود بستم و یک آن دیدمسایه ی زندگیِ شومِ سیاه پشتِ سر راهِ بسی پیمودهپیش رو راه درازی پیداستبین این آمدن و رفتن تلخدر دل هر قدمم صد غوغاست من به این راه ، چه دل ها دادمسهم پاهای من اما شد سنگفاصله معنیِ این هجرت ، ش معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

در اندیشه ی بیم و امید دوستان____________________________می توان دل کند از هر آرزومی توان تقدیر را تفسیر کردمی توان پا در فراقِ یار دادمی توان هر عشق را تحقیر کردمی شود اشکی به دامن ریختنخُمره و پیمانه را آویختنمی توان با هر نگاه ِ ساده ایقلبِ احساس ِ تورا تطهیر کردمی شود در کنجِ بغضِ شب خزیدمی توان زخمِ زبان ها را چشیدورنه از گنجینه ی احوال ِ مامی توان خشمِ تو را تکبیر کردگرچه بر هر سو شدی دیوار بودحسرت ِ آزاداگی بسیار بودمی توان در معنی ِ بن بست هااز مرام ِ کوچه ها تقدیر کردمی شود ترسید ، حتی دیده بستیا که از این خانه ی ویرانه جَستمی توان با جو معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

_________________________________

نازَکِ چشمِ مستِ تو ، همهمه ی نیاز ِ من

یک نفس از خنده ی تو ، طرفه ی جان گدازِ ِ من

چیست چنین عاقبتی ، ماندن ِ من ، رفتن ِ تو ؟

باز بیا که جان دهی ، کوک ِ شکسته ساز ِ من

__________________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

در باب نابخردی شیخ صلاحیت یاب

___________________________

افسوس نفهمید که افسانه چه می گفت

آن قصه ی پر غصه ی شهنامه چه می گفت

عمری به روایتگری ِ خلق ، هدر کرد

این شیخِ فرومایه ی دیوانه چی می گفت؟!!

____________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

____________________________________

تا کِی به پای ِ عشقِِ تو ، این سوختن ، این ساختن

تا کِی برای هر نفس ، صَد تاس را انداختن

با برگِ آخر مانده ام ، در بازی ِ خون و جنون

تا کِی به حکم ِ شاه ِ دل ، در هر قماری باختن

____________________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...

تقدیم به همه دوستان

______________________________

چشمِ دریاگونه ات را باز کن ، ما را ببیـــــــــــن

لحظه ای دستت به دستم دار ، بر قلبم نشین

غرّشِ جیغِ بنفشم ، نو بـــــــــــهارِ سبزِ توست

آنچه ما را کرد "ما" عشقست جانا ، بس همین

______________________________

معصومیت از دست رفته (پاره شعر های من)...